кога бев дете

Последен пат кога бев дете
се разбудив заедно со пролетта,
во туѓа земја си ги заборавив
чевлите и панделките,
и одтогаш сонувам 
да се вратам назад,
да најдам нови лица,
добри луѓе,
и предизвици што вредат.

имам причина

Имам причина 
да сакам безусловно, 
а да ме мразат скромно
во дел од секунда,
да праќам насмевки за добро утро, 
да добивам клетви за добра ноќ,
да подарувам време 
на пријатели, познаници, добронамерници 
со лоша намера
имам мотив  
да пишувам за себе, 
да читаат другите, 
а никој да не ја разбере 
длабочината на мојата душа,
каде наместо непријателски секири 
се вкрстуваат старомодни пенкала
и по моја наредба творат,
имам  причина
за уште малку поезија
за многу стихови. 

не си ми судбина

Планините чадат
долините спијат
а јас се огледувам во чаша вода
внатре е твојот заборавен лик
и моите очи во кои зреат
плодови од какао
во потсвеста ми ечи тажна песна
не си ми судбина
и нема да бидеш
плачат моите очи
со солзи ги гасам
планините што горат.

се плашам

Се плашам дека секој нареден ден
Ќе биде здодевен како недела
Ќе донесе емотивен студ
Или земјотрес од спомени
Ќе паднат маските
Ќе се разобличат лицата
Се плашам дека секој нареден ден
Некој поволен ветар ќе ме однесе
На своите силни раце.

товар

Зимата пристига на снежни санки
Влегувам во нова соба
Со стар распоред
Додека другите ништо не знаат
Си забранив да те сакам
И во себе носам товар од планини
Кој не дава да пишувам
Да сонувам како што сакам
Влегувам во нова соба
Со стар распоред
Секој мој збор
Секое цвеќе на масата
Е мој проклет товар.

надоаѓаат реките

Надоаѓаат реките 
да ја однесат куќата што не е дом
ме уби со поглед неколку пати 
и пак оживеав 
овој пат нема спас
ќе се удавам 
ќе бидам зелен лист 
што ќе плива на површината 
ќе бара коцки чоколада
ќе кажува убави зборови за луѓето
надоаѓаат реките 
надоѓаат стравови големи колку небото. 

одам

Одам пред времето
Зад мене е денот со скинати чевли
И ноќта со полна месечина во џебот
Одам храбра и бесна
Од камен дијамант ќе направам
Од облак вода ќе истискам
И поток ќе направам
Одам сама и гордо
Без да се свртам назад
Одам, за да сменам нешто
Во својот живот.

во гробот на волшебникот

Тука сум иако не ме гледаш
Во гробот на волшебникот
Од телото ми никнат лилјани
Ми растат крилја, 
А не можам да полетам
Ме гризе тагата
Што не ја собира во слободен стих
Тука сум иако не ме гледаш
Во гробот на волшебникот
Ми шушкаат книгите.