човечки мети

Пукам во човечки мети
што сакаат да ме земат 
во прегратката на злото
за да му служам на ѓаволот.
Пукам во човечки мети
што животот го лепат 
како скршена чаша
за години во реприза.
Со туѓа храброст пукам 
во човечки мети
додека во мене вене 
еден бесмртен космополит. 

заменливи

Мислев ќе те сакам до смртта 
и два-три чекори понатаму, 
а се предадов на краток занес. 

Сега кога ќе ги затворам очите
ја слушам својата мирна совест 
и химната за пораз што ја пејат камењата. 

Дај ми ја храброста 
ќе ти ја дадам вистината 
и на крајот сите ќе бидеме заменливи. 

се раѓам еднаш во сто години

Се раѓам еднаш во сто години 
да си го славам името 
да бидам посебна
да се огледуваат планините во моите очи
да спие сонот во сенката на долината
да молчам 
и да редам бисери околу вратот.
Еднаш во сто години се раѓам
и немам живот за грешки 
имам само грешки за поправање
и сеќавања на гранките од летото. 

Се раѓам еднаш во сто години
и живеам вечно со душа оставена меѓу корици. 

создавам хоризонти

Создавам хоризонти
таму каде што ги нема 
од песок, пепел и бисери. 
Кога ме бараат
мене ветерот ме собира 
во сенката на каменот. 
Во моите мисли 
само бранувања го кршат мразот
на човековиот отпор кон убавото и вредното.
Создавам хоризонти
таму каде има траги на уметност
под прстите на месечината
по патот на поезијата. 

не оставај се себе

После секое разочарување
почнувам нова битка за среќа
додека чуден ветер го населува 
местото во кое живееме. 

Во сон умирам
и се будам затворена во своите мисли 
со скршени стакла во гласот. 

Не е важно ако другите не те сакаат 
ако врз твоите стапки 
фрлаат жар од згаснати ѕвезди 
кога создаваш дела за век и векови. 

Кога другите ќе те напуштат
не оставај се себе. 

во мене е вечноста

Во мене е вечноста
што не може да се допре со поглед.

Бегам од моите луѓе 
што веќе не ги поседувам, 
во овој живот под ѕвезди што се ронат, 
во ова поле со неспокој, 
во бескрај со нишан од желби. 
Составувам коцки за минимум среќа,
меѓу прстите ми се раѓаат стихови 
од празни зборови, 
и во сон чекорам тивко, 
а во мене е вечноста 
создадена со раката на уметноста. 

средба во огледало

Еден ден ќе се сретнеме 
со доза на сомнеж и неверување 
и ќе го премолчиме нашето предавство. 

Ќе го видиш моето уморно лице 
од некој претходен живот 
ќе биде тоа скриен копнеж
средба во огледало. 

човек

Не бирај лажни бисери
не изговарај туѓи зборови
не труди се да ги менуваш нештата
животот си има свои патеки
а јас сум пасивен слушател
на своето срце.

Кога доаѓаш и си одиш
во лулката на денешниот ден
сите се обични луѓе
а ти си човек
остров во бескрајно море
што спие во тишината.