твоето небо, моја хартија

Твоето небо е моја хартија
таму горе некој друг пишува
за пофалба без награда
за ловоров венец 
за луѓето што се како дрво без корен
за убавите жени како самовили
твоето небо е моја хартија 
таму ја оставив првата буква од своето име... 

сама на планина

Ќе заминам сама на планина
за да се соочам со своите стравови
сега кога знам дека ниту ме сакаш
ниту ќе бидам твоја
ќе и удрам шлаканица на пијаната ноќ
и на луѓето во неа
ќе заминам сама на планина 
сама во црна перулина. 

за тебе чувам сафири

Беше сакан, а несуден
сега си само добар пријател
ти што ја будиш пролетта во моите мисли
за тебе чувам сафири
кога другите ќе заминат 
ќе останеш ти и твоите топли зборови
повредни од злато
пред да заспијам 
ти праќам телепатски пораки
ти си сакан и посебен
за тебе, само за тебе чувам сафири.

мојата душа

Храм е мојата душа
соба во која пеат оригами
песок во кој се закопани 
танталови и сизифови маки заедно
вез е мојата душа
со црвени и жолти конци од нашето знаме
со зраци од нашето најтопло сонце
храм е мојата душа за мене и пријателите
коприва за оние што не не сакаат...

невидливи завеси

Кога до тебе се доближувам 
невидливи завеси ме влечат назад
ќе поминат овие дебели зими
твоите убави зборови ќе пораснат 
ќе бидат бројни фенери во ноќта
некои луѓе ќе бидат очајно богати
другите мудро ќе победуваат,
а јас што не робувам на општи правила
дали и мене ме казнува животот
за моето гласно шепотење?
ќе поминат овие долги зими
ќе нема завеси за вљубените...

оваа далечина

Нема лек 
нема болка
за оваа далечина 
меѓу мене и тебе
што не се опишува 
со прости зборови
нема тага 
нема жалење
само црно петно 
па три точки
и далечина
што прави да бидеме
празна приказна. 

црни цветови

Паѓа ноќ
тонам во длабок сон 
црни цветови растат во мојата душа
не заради тебе што си одиш
заради другите што остануваат во мојот живот
тежок чекан е злобата
фрлена од гневните на невините
црни цветови се вијат во мојата душа
сега сум сигурна 
во сон ќе ги пресечам ластарите.

лажна добрина

Во зелено поле ја гледам твојата куќа
и куќата ме гледа мене 
после дожд патеката што ме носи кај тебе 
е покриена со сребро 
твоето библиско име 
почива на моите усни 
во рајско поле е твојот дом
но, кога застана под туѓата стреа
ја видов твојата лажна добрина.