nedjelja, 3. prosinca 2017.

свеќа, вода, пустина

Во телото на водата 
две капки се бунтуваат 
за наводен долг кон светлината. 

Јас сум во сенката 
на свеќата што гори
овде никој не ме познава 
овде ниту самата себе си не се познавам. 

Свеќата во вода ќе ја изгаснам
водата во пустина ќе ја однесам
во пустината живот ќе се роди
од секој скапоцен збор што ветер го разнесува. 

ги палам ѕвездите

Ги палам ѕвездите 
со копчето од компјутерот
ставам коцка 
во мозаикот именуван по мојата земја.
Кој за мене ќе купи време 
кога ќе го изгубам од невнимание?
Бојата на ноќта 
ме враќа во младоста.
Нема поважен момент од сегашниот,
во претходниот живот бев вино, 
од чашата ти ѕиркав во совеста
во некој следен живот 
избирам да бидам солза на дете.
Со копчето од компјутерот
ги гасам ѕвездите
доволно е светлина
доволно за ден без сонце. 

nedjelja, 12. studenoga 2017.

те следам

Луѓето во себе носат отров 
во тој отров умира смртта
а јас те следам 
и тогаш кога ти мене ме забораваш
кога во дел од секунда 
ме губиш во толпа 
и море од анонимни лица
те следам како сенка 
јас сум зад твоите пети 
и кога нема да ме видиш
тука сум
те следам 
за да ти кажам дека во мене има празнина
место кое никој не може да го пополни. 

subota, 11. studenoga 2017.

сонце што ќе тргне по нас

Љубовта е приземјена во реалноста 
на моето лице паѓа среќен дожд
децата го земаат овој лажен свет од хартија 
го потопуваат во вода
за да го исчистат  од немири
од македонската мисла 
ќе се роди сонце
што ќе тргне по сите нас. 

petak, 10. studenoga 2017.

себичен човек

Полетај со сопствени крилја 
на пуст остров 
за да не бидеш во кожата 
на себичниот човек
што ќе изгори 
во здружен оган од свеќи
налик на сонце меѓу ѕвезди. 
Биди господар на својата душа
кога до тебе ќе допре 
гневот и гревот
на себичниот човек.

četvrtak, 9. studenoga 2017.

тапија од животот

Не плаши се од крикот 
на лошите луѓе 
што ќе ги сронат твоите добри дела 
и од планини со злато 
ќе направат прашина
тепих за своите неважни чекори 
еден ден сите карти ќе бидат отворени 
сите зборови ќе бидат кажани
ќе се разбереме со скршени погледи
и половични шепоти
еден ден предавниците ќе бидат предадени
и ќе си одиме секој по свој пат 
со својата тапија од животот. 

srijeda, 8. studenoga 2017.

квази љубов

Кога не ме очекуваш 
ќе дојдам 
со десет различни имиња
со вишок од зборови 
со хаику во зениците
за да ја земам твојата квази љубов. 

utorak, 7. studenoga 2017.

ги сечат гранките на кои седат

Пред моите нозе лето
во моите раце зима
додека луѓето ги сечат
гранките на кои седат
а пеперутките што живеат еден ден
го слават мигот од сегашноста 
расклопи ме на два дела 
ќе најдеш во мене пуст остров 
и рајска градина
во моите погледи 
цел еден град 
ги препознава своите мисли 
во мене слобода
однадвор грижи 
додека луѓето ги сечат
гранките на кои седат.